روند شاخص التهابی رژیم غذایی خانوار در ایران از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰: تحلیل سیاستها - پروتکل مطالعه
مقاله «روند شاخص التهابی رژیم غذایی خانوار در ایران از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰: تحلیل سیاستها - پروتکل مطالعه» در مجله «تغذیه و غذا در سلامت و بیماری» منتشر شد.
عنوان فارسی مطالعه:
روند شاخص التهابی رژیم غذایی خانوار در ایران از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰: تحلیل سیاستها - پروتکل مطالعه
عنوان انگلیسی مطالعه:
Iranian Trend of Household Dietary Inflammatory Index from 1991 to 2020: Analyzing for Policies - Study Protocol
چکیده مطالعه:
مقدمه:
التهاب سیستمیک به دلیل نقش حیاتی آن در سلامت و افزایش شیوع عوامل خطر مرتبط با آن، از جمله رژیمهای غذایی ناسالم در کشورهای با درآمد متوسط و پایین، توجه فزایندهای را در متون علمی به خود جلب کرده است. این مطالعه با هدف محاسبه روند شاخص التهابی تجربی اصلاحشده رژیم غذایی (EDII) برای جمعیت ایران طی سه دهه گذشته و تحلیل سیاستهای مرتبط با این شاخص انجام میشود.
روش مطالعه:
این مطالعه روند شاخص التهابی رژیم غذایی (DII) را با استفاده از دادههای هزینه مواد غذایی خانوار در ایران تحلیل میکند. دادههای مربوط به خرید مواد غذایی خانوار از پیمایش سالانه درآمد و هزینه خانوار که توسط مرکز آمار ایران بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ انجام شده است، استخراج شدند. برای برآورد دریافت غذایی، با استفاده از ضرایب مشخص، تعدیلاتی برای مواد غذایی خریدارینشده، دورریز، اتلاف و پخت مواد غذایی اعمال خواهد شد. محاسبه DII شامل تعیین متوسط هزینه روزانه مواد غذایی برای ۱۵ گروه غذایی از پیش تعیینشده است که در دو دسته اصلی مواد غذایی ضدالتهابی و پیشالتهابی طبقهبندی میشوند. امتیاز EDII از طریق ضرب مقادیر هر گروه غذایی در امتیازها و وزنهای مربوط به آن محاسبه میشود. علاوه بر این، EDII متناسب با الگوهای غذایی ایرانی، همانگونه که در مطالعه اسماعیلزاده بررسی شده است، تعدیل خواهد شد. برای مرحله کیفی، یک پرسشنامه گرافیکی یکصفحهای طراحی خواهد شد تا آگاهی سیاستگذاران درباره این موضوع افزایش یابد. تحلیل ذینفعان با استفاده از روش تحلیل ذینفعان بروگا انجام خواهد شد. اسناد سیاستی، مقالات و متون مرتبط برای شناسایی مفاهیم و مضامین کلیدی مرور خواهند شد. برای تعیین مؤلفههای سیاستی، چارچوب سیاستگذاری سلامت والت و گیلسون و چارچوبهای سیاستگذاری شیفمن و اسمیت به کار گرفته خواهند شد.
نتیجهگیری:
این پروتکل مطالعه، به دلیل طراحی آمیخته و رویکرد تحلیلی آن نسبت به سیاستهای گذشته، نخستین مطالعه از این نوع است و یک گزینه اولویتدار را برای آینده در ایران پیشنهاد میکند. هدف اصلی مطالعه، شناسایی توصیههای سیاستی برای کاهش التهاب در الگوهای غذایی در ایران است. با این حال، انتظار میرود این مطالعه پیامدهای زیر را به همراه داشته باشد: محاسبه روند شاخص التهابی رژیم غذایی در ایران طی سه دهه گذشته؛ برآورد همبستگی میان امتیاز DII و مرگومیر در ۳۰ استان ایران؛ و شناسایی سیاستهای غذایی برای کاهش مرگومیر ناشی از بیماریهای غیرواگیر.
جهت مشاهده و دریافت مقاله کلیک کنید
ارسال نظر