چارچوبهای سازگاری دستورالعملهای بالینی و پیشنهاد یک چارچوب برای ایران: مروری مقایسهای
مقاله "چارچوبهای سازگاری دستورالعملهای بالینی و پیشنهاد یک چارچوب برای ایران: مروری مقایسهای" در مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران منتشر شد

عنوان فارسی مطالعه:
چارچوبهای سازگاری دستورالعملهای بالینی و پیشنهاد یک چارچوب برای ایران: مروری مقایسهای
عنوان انگلیسی مطالعه:
Adaptation Frameworks for Clinical Guidelines and Proposing a Framework for Iran: A Review and Comparative Study
چکیده
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مقدمه:
دستورالعملهای بالینی (CPGs) میتوانند برای جلوگیری از هدر رفتن منابع به شرایط محلی سازگار شوند. سازگاری CPGs مستلزم یک دیدگاه نظاممند درباره دستورالعملهای توسعهیافته با حفظ اصول مبتنی بر شواهد برای یافتن مناسبترین موارد با شرایط بیماران و ادغام آن با نیازهای فرهنگی و منطقهای جمعیت هدف و امکانات سیستم بهداشتی است. هدف اصلی این مطالعه، توصیف، تفسیر و مقایسه چارچوبهای مختلف سازگاری دستورالعملهای بالینی و پیشنهاد یک چارچوب جامع برای ایران بود.
روش شناسی:
این مطالعه بر اساس یک مرور و تحلیل مقایسهای چارچوبهای سازگاری CPGs انجام شد. در ابتدا، تمامی چارچوبهای سازگاری با جستجوی نظاممند در ادبیات جمعآوری شدند. ما پایگاههای داده الکترونیکی زیر را جستجو کردیم: PubMed، Scopus، Trip Database، Science Direct و Google Scholar. سپس، بر اساس مراحل مطالعه مقایسهای، چارچوبها توصیف، تفسیر، مقایسه و مقایسه شدند. در نهایت، یک چارچوب جامع برای سازگاری دستورالعملهای بالینی با مشورت یک هیئت کارشناسان پیشنهاد شد.
یافته ها:
جستجوی ادبیات ما منجر به 26 چارچوب شد که از این تعداد 18 مورد بالقوه مرتبط بودند. بر اساس معیارهای ورود/خروج، نه چارچوب در مطالعه گنجانده شد و توصیف، تفسیر و مقایسه شدهاند. چارچوب جامع پیشنهادی برای سازگاری دستورالعملهای بالینی شامل ده مرحله اصلی است.
نتیجه گیری:
چارچوب جامع پیشنهادی یک ابزار مناسب برای سازگاری دستورالعملهای بالینی در ایران است که میتواند در سایر کشورها نیز استفاده شود. با این حال، اعتبارسنجی بیشتر چارچوب نیازمند مطالعات موردی و مشورت کارشناسی برای تعیین کاربرد آن در سازگاری دستورالعملهای بالینی است.
ارسال نظر